მოკლედ, სანამ საქართველოში მელკი შიდაპოლიტიკური გარჩევებით ვართ დაკავებულნი, ირანში ვნებები დუღს :) საპრეზიდენტო არჩევნებში კვლავ გაიმარჯვა მოქმედმა პრეზიდენტმა აჰმადინეჯადმა, თუმცა მისი ოპონენტი, მუსავი მიიჩნევს, რომ ადგილი ჰქონდა გაყალბებას. მან გამოიყვანა მხარდამჭერების ძალიან დიდი რაოდენობა ქუჩაში და ატარებს საპროტესტო აქციებს.
ამ აქციებს უკვე მოჰყვა მხვერპლიც. დღევანდლამდე დაღუპულია 7 მომიტინგე. ფრანს პრესის ინფორმაციით ქუჩაში გამოსული ოპოზიციის მხარდამჭერთა რიცხვი მიახლოებით 1.5 მილიონ ადამიანს შეადგენს..
ვინც არ იცის, Sony Ericsson K750-ს (ბოლო პრაშივკას) დეფოლტად მოჰყვება რინგტონი სახელად After the Rain. სამწუხაროდ ის მხოლოდ 19 წამიანი ნაწყვეტია ყველანაირი დამატებითი ინფოს გარეშე.
After the rain has gone, you will find place to love again After the rain has gone, there will be time to love again.
და აი უცებ, ეს ვეში გავაძრე იუთუბზე :D მართალია ცოტათი განსხვავებული ვერსიაა (უფრო წაუჰაუსებს ეს), მარა კ ჩორტუ
რაც შეეხება შემსრულებელს, წესიერად მაინც ვერ გავიგე ვინ მღერის.... სავარაუდოდ ასეა:
1. პირველი და მთავარი - საზოგადოების დაკვეთას აცდნენ. "მხდალი კურდღელი", "ჰალსტუხიჭამია", გაბერილი განდონებით სირბილი და "დედი ჩავიჯვი"-ს ძახილი არ იყო ის, რაც საზოგადოებას უნდოდა. საზოგადოება ამ ეტაპზე ითხოვდა რეალურ, პროდასავლურ, ჩამოყალიბებულ, სერიოზულ, ზომიერ ლიდერს თუ ძალას, რომელიც ქვეყნის ვექტორს შეინარჩუნებდა და წინა ხელისუფლების ჩასვრილ-გაფუჭებულს გამოასწორებდა. ასეთად ხალხს რაღაც ეტაპზე ალასანია ესახებოდა, და სწორედ ამიტომ იყო მის ირგვლივ ამოდენა მოლოდინი შექმნილი. თუმცა ამ ახალგაზრდა კაცმაც, სამწუხაროდ, ჩამოსვლისთანავე მოასწრო მარგინალიზაცია და თავისი მთავარი უპირატესობები ქარს გაატანა ზიზღისგან სახედაღრეჯილი, ჩამოწერილი პოლიტიკური გვამების ფონზე 10-დღიანი ულტიმატუმის გამოცხადებით.
2. უპრინციპობა და მესიჯი - "მიზანი ამართლებს საშუალებებს". ოღონდ ჩვენს მოკლევადიან მიზანს მივაღწიოთ (რომლის მერეც არ ვიცით რა იქნება) და ამისათვის ნებისმიერ ხერხია მისაღები. გუშინდელი მოსისხლე მტრები ერთად დადგნენ, რამაც საზოგადოების საფუძვლიანი ეჭვი გაუჩინა მათ გულწრფელობაში. სულ რაღაც 1 წლის წინ ხომ ბურჯანაძე პლედებს არ აძლევდა გამყრელიძეს, რომელიც აგინებდა ოქრუაშვილს, რომელიც ბოზს ეძახდა ჩიხრაძეს, რომელიც აგრეთვე ბოზს ეძახდა ბურჯანაძეს, რომელიც დასანახად ვერ იტანდა ზურაბიშვილს, რომელიც დასცინოდა შალიკოს, რომელიც გასამართლებით ემუქრებოდა ბურჯანაძეს. ხალხმა ვერ გაიგო, ვისი ფუნჯი ვის როიალში იყო და ხელი ჩაიქნია
3. უაზრო შოვინიზმი - ქართული ვაშლისგან მხოლოდ ქართული ჯემი უნდა გაკეთდეს, ქართველ კაცს კინემატოგრაფიული აზროვნება აქვს და მისი ჩაკვლა დანაშაულია, დღეს ყველაფერი ქართული ჩაწიხლულია, ქართველი ქალი სექს-შოპში არ უნდა შედიოდეს, ამერიკის ასაკის თუთა მიდგას ეზოში
4. გაცვეთილი სახეები + წითელი ინტელიგენცია, გიგა ლორთქიფანიძე, ნუკრი ქანთარია, ჯანსუღ ჩარკვიანი და მისთანანი. მათ შორის უამრავი 90-იანი წლების გადატრიალების მონაწილე და შევარდნაძის უამრავი მეხოტბე. ჩამოთვლაც კი არ მინდა.
5. ზიზღი. განუზომლად დიდი ნეგატივი, ზიზღი პიროვნებები მიმართ. გიიიიივიიი, ბოკერიას თვალები, მიშას დორბლები, ა. შ.
6. გადამეტებული მოლოდინი - 9 აპრილს სტიქია მოვა, სტიქია. საკუთარ ნაჭუჭში ჩაკეტვა და მხოლოდ სტუდიაში შემოსული "რალამაზებიხართორივეძმები" ზარების მიხედვით საკუთარი ძალების და შესაძლებლობების განსაზღვრა.
7. გეგმის არქონა. ჯერ ოღონდ ეს წავიდეს და მერე მოვიფიქრებთ რა ვქნათ. და ეს მაშინ, როდესაც ქვეყანა ომის მდგომარეობაშია.
8. რელიგიით გადამეტებული მანიპულირება. აშკარა ფარისევლობა.
დასკვნა: ჩასვრილი ოპოზიცია იმედია გააცნობიერებს, რა წარმოადგენს საზოგადოების რეალურ დაკვეთას. თუმცა, თუ ვერ გააცნობიერებს, დიდი არაფერი დაშავდება, იმიტომ რომ საბოლოოდ დაკარგა მთავარი კოზირი, რომელიც მას ხელთ ჰქონდა - 100-200 ათასი ადამიანი, რომელიც პირველივე დაძახებისთანავე ქუჩაში გამოდიოდა.
ამაზე უკვე იმან უნდა იფიქროს, ვინც მათ ადგილს დაიკავებს.
მახსოვს ადრე მსგავსი სახელწოდების თემა გავხსენი ჯეოროკზე.. ნუ იმ დროს სასტიკ დეპრესიაში ვიყავი და თითქმის სულ "გრუზავიკ" სიმღერებს ვუსმენდი :)
დღევანდელ დროს, ყველა ადამიანის ცხოვრებაში დგება პერიოდი (ან პერიოდები), როდესაც რაიმეს ნიადაგზე დეპრესიაში ვარდება. ეს შეიძლება დღეების, კვირეების ან თვეების მანძილზეც კი გაგრძელდეს.. სხვისი არ ვიცი და ამ დროს ჩემზე პირადად ძალიან ცუდად მოქმედებს, როდესაც ვინმე ჩემს გამხიარულებას ცდილობს; არა აქვს მნიშვნელობა რა საშუალების გამოყენებით იქნება ეს.. მით უმეტეს თუ საქმე მუსიკას ეხება.. ასეთ შემთხვევებში შემიძლია ძალიან უხეში ვიყო და მოკლედ რაღაც საშინელებები ვილაპარაკო ან ვაკეთო.
ამ დროს ჩემთვის დეპრესიიდან გამოსვლის ერთადერთი საშუალებაა სწორედ ე.წ. დეპრესიული მუსიკის მოსმენა და ამ ყველაფრის ჩემივე თავში გადახარშვაა... დაუჯერებელია, მაგრამ ნამდვილად შველის ;)
მოკლედ, წარმოგიდგენთ იმ რამდენიმე სიმღრეას, რომელიც ჩემთვის ყველაზე დეპრესიულია და ერთდროულად როგორც პესიმისტურ, ასევე ოპტიმისტურ განწყობაზე აყენებს ადამიანს...
პირველი ესაა ჯეფ ბაქლის "Dream Brother", რომელზეც მაგალითად გუდმენა მეუბნება, რომ "ძაან მაგარი ვეშჩია შჩ, მარა არანაირად დეპრესიული", ნუ ჩემთვის არის და რა ვუყო... :უსერ:
ნუ შემდეგ ალბათ მოდის ჯოი დივიჟენის 3 სიმღერა: "The Eternal", "Decades" და "Atmosphere"..
საერთოდ ეს ჯგუფი გრუზავიკების სიმრავლით გამოირჩევა და ნებისმიერ ალბომში 4-5 მასეთი ვეში ნამდვილად მოიპოვება..
ერთ დღესაც, როდესაც მზე ანათებდა, ჩიტები გალობდნენ, ტემპერატურა 18 გრადუსი ცელსიუსით, ფარდობითი ტენიანობა 78%, ხოლო პოლიტიკური სიტუაცია ისევ ისეთი ქაქი იყო, გავხსენი ოპერა, მაუსის კურსორი Speed Dial-ის მე-9 ტაბს მივაკლიკე და ბლოგზე შემოვედი....
და მიუხედავად იმისა, რომ ზოგადსაკაცობრიო ფასეულობების მიხედვით საკუთარ ბლოგზე ცუდი არ უნდა ილაპარაკო, მივხვდი რომ ძალიან სტანდარტულ-მოუხერხებელ და ასე ვთქვათ უაზრო დიზაინს ვათვალიერებდი.. :|
რატომ არ დებენ ნორმალური თემფლეითებს Default-ებში ნამდვილად ვერ ვხვდბი, მარა ეს ცალკე საკითხია და აქ ნამდვილად არ ვაპირებ მასზე წერას..
მოკლედ, ბევრი ვიფიქრე თუ ცოტა გადავწყვიტე ახალი დიზაინის მოძებნა და მორგება ბლოგსა ზედა :)
ასე, რომ Searching -> Testing -> Searching -> Testing -> Searching -> Testing -> Testing -> Done (იმედია მალე :))
როგორც ბუმბერაზი კლასიკოსები კიარადა ნატოშა წერს თავის ბლოგზე: "ნებისმიერი ბლოგერი დამეთანხმება, რომ მოდის პერიოდი, როდესაც არ გეწერინება პრინციპულად და ასეთ დროს, პოსტები უნდა “მოიგონო” რომ განახლების სიხშირე არ დავარდეს.. არადა, ნუ არ გეწერინება და ძალაა?".. ფაქტიურად მასეთი პერიოდი მაქვს ზუსტად ახლა მეც.. ტოესწ არასოდეს არ ვყოფილვარ ე.წ. აქტიური ბლოგერი და პრინციპში არც ვაპირებ როდისმე ვიყო.... უბრალოდ ხანდახან მიჩნდება სურვილი რომ რაიმე სიჭკვიანე ან სისულელე დავწერო აქ და მერე ხალხმა ნახოს და მაგინოს... :D ნუ ან არ მაგინოს, არ აქვს ამას არსებითი მნიშვნელობა, საქმე ისაა რომ გარკვეულწილად კმაყოფილდება თვითგამოხატვისა და წიპა "ჩემი სათქმელი ვიღაცას მაინც გავაგონე" ამბიცია თუ პრეტენზია... ჰოდა ეს ბოლო ხანებია და ეგეც კი დავიკიდე...
ჯერ იყო და ვაპირებდი ახალი წლის დღეებში რასაც ვაკეთებდი ის პონტები და სიტუაციები დამეწერა, ნუ გასაგებია რომ ნორმალურ ადამიანს წესით და კანონით არ უნდა აინტერესებდეს მაგალითად რას სვამდა ვიღაც მისთვის უცნობი ტიპი როდესაც საათი 12-ს უკაკუნებდა და მეზობლის ბავშვები ფერიერვერკებს უშვებდნენ ან დილის 7 საათზე როგორ მიფოფხავდა გაგლეჯილი მთვრალი მეზობელი სადარბაზოს კიბეებზე რომ სახლში ასული ლოგინზე გაუხდელად დაგდებულიყო და ასეთი საშინელებები, მარა უბრალოდ იმდენ სხვადასხვა ადგილას, სიტუაციაში და სასტავში მოვხვდი და თანაც არა-წინასწარგანზრახვით და იმდენად კომიკურ-აბსურდული რამეები ხდებოდა, რომ მომინდა მაინც დამეწერა...
თუმცა ეს იყო რაღაც სურვილისნაირი, რომლის რეალობაში განხორციელებაც ძალიან ძნელი კიარადა შეუძლებელი აღმოჩნდა :D ყოველთვის როდესაც ვთქვი, რომ აი ვსო ეხლა ვჯდები და ვწერ და ა.შ., ან დამეზარა, ან არ მქონდა მაგის ნერვები, ან... და ა.შ. ნუ ერთი რაც მოვახერხე ეს ყველაფერი ჩავწერე მობილურში საუნდ რექორდერით, ისიც ალბათ არ მეძინებოდა და საქმე არ მქონდა არ ვიცი ნამდვილად :მხრებისაჩეჩვისსმაილიკი: და ვაბშე რა ეშმაკად მინდა დღესაც წარმოდგენა არა მაქვს :)
მერე რაღაც 2 პოსტი გავაკეთე ისიც რაღაც "მეჟდუპროჩიმ" თემებზე და სულ ეგ იყო.. ეს კი არა და დღემდე დრაფტად მაქვს დამახსოვრებული ჩემი ერთი ძველი ფორუმული სტატიის (თუ რაცაა) ტექსტი ქართულ ინტერნეტ-სლენგზე, რომელსაც ცოტა გადაკეთებას და აქ დადებას ვუპირებდი (თუ ვუპირებ) და დამეზარა და ვაბშემც რა... იტოგში დარჩა ესე ცა და მიწას შორის გამოკიდებულივით :|
მოკლედ, დავუბრუნდეთ პირველ წინადადებას და აი არ იპოსტება და **** თუ გინდა :user:
დღეს ერთ-ერთ ფორუმზე ვნახე Echo & the Bunnymen-ის თემა და გამახსენდა The Killing Moon და გამახსენდა დონი დარქო.. და ეხლა დებილივით ვზივარ და საუნდტრეკებს ვუსმენ :))
მარა ბლოგზე რატომ ვპოსტავ ნამდვილად ვერ ვხვდები... :X
ოპტიკური ილუზია (ასევე ცნობილი როგორც ვიზუალური ილუზია) წარმოადგენს მოვლენას, როდესაც მოცემული იმიჯები ადამიანის მიერ აღიქმება განსხვავებულად ვიდრე სინამდვილეშია. ოპტიკურ ილუზიას ადამიანის მხედველობის სისტემა შეცდომაში შეჰყავს, იმის წარმოსახვით რაც არ არსებობს, ან არსებულის არასწორი წარმოსახვით.
არსებობს ოპტიკური ილუზიის სამი მთავარი ტიპი:
1. ლიტერალური ოპტიკური ილუზიები, რომლებიც წარმოქმნიან იმიჯებს რომლებიც განსხვავდება იმ ობიექტებისაგან, რომლებიც ქმნიან მათ;
2. ფიზიოლოგიური ილუზიები, რომლებიც წარმოადგენენ თვალისა და ტვინის გადამეტებული სპეციფიკური ტიპის სტიმულაციის ეფექტებს (სიკაშკაშე, დახრილობა, ფერი, მოძრაობა);
3. შემეცნებითი ილუზიები, სადაც თვალისა და ტვინის მიერ ხდება უნებური/არაცნობიერი დასკვნების გამოტანა.
თუ გაიწევით მონიტორიდან და შორიდან შეხედავთ სურათს, დაინახავთ მერილინ მონროს გამოსახულებას:
ყურადღებით დააკვირდით ჩამონათვალს და დაასახელეთ თითოეული სიტყვის ფერი:
თუ რამდენიმე ხანი ყურადღებით დააკვირდებით სურათის ცენტრში განთავსებულ წერტილს, ლაქები მის გარშემო თანდათან გაქრება :)
დააკვირდით ფოტოსურათს სადაც გამოსახულია ჰიდროპლანი. შეამჩნევთ, რომ ფოტოს მარჯვენა ნაწილი რამდენადმე უფრო ყვითელ ფერშია.
ახლა შეხედეთ ქვედა გამოსახულებას და 30 წამის განმავლობაში უყურეთ მის ცენტრში გამოსახულ წერტილს. ამის შემდეგ ისევ დააკვირდით ზედა ფოტოზე გამოსახულ ჰიდროპლანს. ამ შემთხვევაში თქვენ ვეღარ დაინახავთ ფერების სხვაობას ფოტოს მარცხენა და მარჯვენა ნაწილებს შორის.
შეხედეთ სურათზე გამოსახულ სახეებს. მარჯვნივ მშვიდი სახეა, ხოლო მარცხნივ ბოროტი? დაშორდით მონიტორს 3-4 მეტრით და ახლიდან შეხედეთ ;)
გგონიათ ორივე სახე ერთნაირია? კვლავ დაშორდით მონიტორს და კარგად შეხედეთ :)
როგორი იქნება დედამიწა ადამიანების გარეშე? როგორი გზით წავა ევოლუცია და რანაირ ფორმებს მიიღებს ის?
მეცნიერები სხვადასხვა ქვეყნიდან, ბიოლოგები, კლიმატოლოგები, გეოლოგები, პალეონტოლოგები და ა.შ., შეეცადნენ წარმოედგინათ დედამიწა 5, 100 და 200 მილიონი წლების შემდეგ. ამისათვის შესწავლილი და გაანალიზებული იქნა ერთის მხრივ გეოლოგიური და კლიმატოლოგიური, ხოლო მეორეს მხრივ პალეონტოლოგიური მასალა და დღევანდელი ფაუნისა და ფლორის ბიოლოგია. შემდეგ განხორციელდა მათი ანალიზის შედეგად მიღებული მონაცემების განხილვა დროში ცვალებადობების გათვალისწინებით და შედეგად მივიღეთ უაღრესად საინტერესო სამეცნიერო-პოპულარული ჟანრის 3 სერიიანი ფილმი.
ფილმი თავისი არსით წააგავს BBC-ს სამეცნიერო-პოპულარულ სერიებს "Walking with Dinosaurs"-ს და "Walking with Beasts"-ს და წარმოადგენს კომპიუტერული გრაფიკისა და დოკუმენტური კადრების სინთეზს. ყოველი ცოცხალი ორგანიზმისთვის, რომლის მომავალში არსებობაც შესაძლებელია, წარმოდგენილია დღეს არსებული წინაპარი და განვითარების გზა, რომელიც შესაძლოა გაიაროს ევოლუციისას.
ფილმში წარმოდგენილ, თუნდაც ერთი შეხედვით "ზღაპრულ" არსებას ან მოვლენას გააჩნია მიახლოებითი ანალოგი ჩვენი დროის დედამიწაზე. სამი სერიის განმავლობაში ნათლად წარმოჩნდება ის ურთიერთობები და კანონზომიერებები, რომლებიც წარმართავენ სიცოცხლეს დედამიწაზე და უზრუნველყოფენ მის უწყვეტ განვითარებას თუნდაც, ერთი შეხედვით სიცოცხლისათვის ყველაზე არახელსაყრელ პირობებში.
ბოლოს, მინდა ვთქვა, რომ ფილმი უაღრესად დინამიურია და მოწყენის საშუალებას ნამდვილად არ იძლევა :)
