ხანდახან

ხანდახან როდესაც არ ელოდები უეცრად საინტერესო რამეებს აღმოაჩენ

ხანდახან დაუგეგმავად ხვდები სხვადასხვა სიტუაციებში

ხანდახან ყველაფერი ისე არ ხდება როგორც დაგეგმე

და ხანდახან ეს ყველაფერი გკიდია

ხანდახან ცხოვრება პატარა სასიამოვნო სურპრიზებსაც გთავაზობს

და ხანდახან ეს ძალიან დიდ მსხვერპლს მოითხოვს

ხანდახან უბრალოდ ხარ შენ და სამყარო

ხანდახან ყველაფერი ძალიან სასაცილო ხდება

არადა ხანდახან მაინც უნდა იტირო

და ხანდახან ესეც არ შველის

ხანდახან გრძნობ რომ უნდა წახვიდე და არ გაჩერდე სანამ არ იგრძნობ რომ იქ მიხვედი სადაც საჭიროა

ხანდახან უბრალოდ კარგია დასვენება

ხანდახან ძალიან მაგარია

ან ხანდახან ძალიან ბანძი

მაგრამ ყველაფერი მხოლოდ და მხოლოდ ხანდახან..

არშემდგარი ამო თბილისის თავზე და რუსების დაჟანგული ტექნოლოგიები

გუშინ მე და ჩემი მეგობარი ვიყავით TBC Artarea Live-ზე ქოლგაში ფოტოგამოფენის სანახავად.. უფრო სწორად როგორც ფეისბუქზე ეწერა, პახოდუ კონცერტი უნდა ყოფიილყი Me and My Monkey-ს და Svansikh-ის მონაწილეობით.. და საერთოდაც ლუდის დალევა გვინდოდა :D

ბევრი რომ არ ვწერო, გამოფენა ნორმ, კონცერტი დიდი არაფერი და ლუდის დალევაც ვერ მოვახერხეთ წესიერად - ბოთლის მესამედიც არ გვქონდა დალეული რომ მოვიდა დაცვა და პარკის ტერიტორიაზე ნუ დალევთ კამერებმა დაგაფიქსირესო :)

ჰოდა ჩვენც გავედით ხიდთან და გავაბით ბოდლერზე საუბარი :P

და აი სწორედ მაშინ, ასე 21.45-ზე ჩრდილოეთის მიმართულებით ცაში დავინახეთ კონუსის ფორმის ნათება, ბოლოში კაშკაშა წერტილით, რომელიც შემდეგ სპირალისებურად დაეხვა და საბოლოოდ გაუჩინარდა... აი ეს:



ფოტოს ხარისხი კვერცხობაა, მაგრამ მხოლოდ და მხოლოდ მობილური გვქონდა ხელთ და რა გვექნა :)

მოკლედ, პირველი აზრი რაც იყო - "უფო შეჩემა" :-o

და მერე ლოგიკურად გამოვრიცხეთ თვითმფრინავიც, სქაილანთერნიც და სხვა საჰაერო რამეები და მივედით დასკვნამდე რომ ჩვენი ამო დიდი ალბათობით უცხოპლანეტური წარმოშობისა იყო...

ეს აზრი უფრო გაგვიმტკიცდა როდესაც ქოლგაში მიმავალმა სამმა გრძელფეხებიანმა და საერთოდაც მშვენიერი გარეგნობის მდედრობითი სქესის ჰუმანოიდმა არსებამ გვერდზე ჩაგვიარა... ;;) სხვათა შორის სრულიად უხმოდ და რაღაც ისე ავისმომასწავებლად მიდიოდნენ, აი ფილმებში რომ არის მომენტი რის მერეც დიდი სისხლისღვრა იწყება ხოლმე შუაზე გაგლეჯილი და უთავო გვამებით და ვამპირ-უცხოპლანეტელ-მანიაკებით )

ჰოდა რა მინდოდა მეთქვა, ანუ გადავწყვიტეთ რომ ეს არსებები (ნუ ქალები დავარქვათ პირობითად) აშკარად უცხოპლანეტელები იყვნენ და კაკ რაზ ცაში დანახული იმ ამო-დან დაეშვნენ დედამიწაზე... ისე კი გაგვიკვირდა რაღა მაინცდამაინც საქართველოში, მაგრამ რა იცი რა ხდება, იქნებ ვარსკვლავურმა გუგლ-მეფმა გაჭედა და გზა აერიათ ხზ :უსერ:

და ასეთ მშვენიერ ციურ ოცნებებში რომ ვიყავთ...


ა) В Астраханской области испытали ракету "Тополь"

ბ) თბილისის ცაზე უცნაურ ნათებას ასტრონომი გიორგი ჯავახიშვილი რაკეტის აფეთქებას უკავშირებს

ანუ რუსებმა ბალისტიკური რაკეტა გაუშვეს, რომელიც იმის მაგივრად რომ სამიზნეს დასჯახებოდა, ჰაერში აფეთქდა..
და კაკ რაზ ეს მოვლენა იყო ის რაც დავინახეთ ჩვენც, რუსეთშიც, კავკასიაშიც და მთელ ახლო აღმოსავლეთშიც და ამო გვეგონა..


ჰოდა მოგიდღანთ თქვენი დაჟანგებული რაკეტები და სუპერ-ბუპერ ტექნოლოგიები X(



პ.ზ. კსტაწი, ის მშვენიერი ჰუმანოიდები მერე დიდხანს ვეძებეთ, მაგრამ სამწუხაროდ ვეღარ ვნახეთ ვერსად :|

:D

Четырнадцать недель тишины...

"A lot of things have happened..."
Ruby Tōjō





პ.ზ. დღეს რაღაცნაირად კარგი დღე იყო ^^

How to.... solve problems ?

..

=>

or

??

Cruel World!

ხანდახან ძალიან გინდა ადამიანს რომ ყველაფერ პოზიტივზე გაამახვილო ყურადღება და შესაბამისი განწყობით გაატარო თუნდაც ერთი დღე, აი შენს პონტში რა, კომფორტულად.. მაგრამ ძალიან ხშირად კაკ რაზ საპირისპიროდ ხდება: არ არის აუცილებელი რამე კონკრეტული მოხდეს, უბრალოდ არის პატარ-პატარა ვეშჩები, რომლებიც მთლიანობაში ერთი დიდ ჩაჯმულ სურათს გვიხატავენ ამ სამყაროსი..

კაკ რაზ მასეთი ბოლო 2 კვირა მაქვს მე :|

ესე იგი რეები მოხდა ნეგატივები ამ დროის განმავლობაში:

1. ბარსელონა-არსენალის თამაში.

ნუ თავისთავად თამაშიც კატასტროფა იყო და როგორც ერთი, ისე მეორე კლუბის დედაც :D
მარა აი მსაჯი და წამყვანი იყვნენ მანდ მოწოდების სიმაღლეზე იმინა...
ჯერ ხმას მაქსიმალურად ჩავუწიე რომ ექსტაზში შესული იდიოტი კომენტატორის ღრიალი და წივილი არ გამეგო და ისე ვუყურე პირველ ტაიმს. ამ მეორეზე უკვე ნერვები არ მეყო, გავთიშე სთრიმინგი და ვუყურე 1957 წლის "მშვიდობით იარაღო"-ს (მაგარი კვერცხობა გამოვიდა ჩვენში რომ დარჩეს, მაგრამ ეს უკვე სხვა თემაა)..
რაც შეეხება მსაჯობას, ეს ხომ საერთოდ სასწაული იყო :) მერე ბარსელონას გურჯი ფანობა შეურაცხყოფილი სახით იკითხავს: არა ჩვენ როდის იყო ვინმე გვეხმარებოდაო!


2. ევროვიზიის შეარჩევში გამარჯვებული ჯგუფი.

აი ვინც მიცნობს, ყველამ იცის თუ რა დონეზე მკიდია ეგეთი ტიპის პაპსა და პოლიტიკურად ანგაჟირებული კონკურსები; ვაბშე მაგ ტიპის კონკურსის კონცეფცია (ვისაც ყველაზე მეტი პიტეკანთროპი დაუმესიჯებს ის რომ იგებს) და საერთოდ ყველაფერი, მაგრამ რაც ეხლა ხდება იმას უკვე ვერაფერს დაარქმევ - როგორც დათო გოგიჩაიშვილი იტყოდა "აი ტეხავს რა, პროსტა ტეხავს, ძაან მაგრა ტეხავს"!
ძლივს ერთხელ გაიმარჯვა ნორმალურმა ჯგუფმა და არა ვიღაც შერმადინებმა და ეგეთმა გაურკვეველმა არსებებმა და აქაც ჩავაჯვით! აი პირდაპირ ვამაყობ ქართველებით, ინდივიდუალიზმის მქონე, ვოკალისტი ჯგუფიდან გააგდეს (წიპა მონად გახდომის კონტრატქზე ხელს რატომ არ გვიწერო) და მოიყვანეს მორიგი გურჯი ია კიწმარიშვილის კლონი..
და ბოლო ჩანაწერი რომ მოვისმინე, ის ნახევრად როკ-ჟღერადობაც კი აღარ აქვს, რაც თავიდან ჰქონდათ :(


3. ქართული საამაყო უნივერსიტეტები.

ნუ ეხლა ძაან საშუალოსტატისტიკური ტაქსისტივით გამომივა მარა მაინც :D
მოკლედ იდეაში მაქვს 2 დიპლომი, ანუ დამთავრებული მაქვს ერთი სპეციალობით ბაკალავრიატი თსუ-ში და მეორე სპეციალობით მაგისტრატურა გეპეიში. პახოდუ გეპეის დიპლომი არ გამოვიტანე თავის დროზე, არ მეცალა და მერე დავიკიდე და არარც მახსოვდა.. ჰოდა რამდენიმე თვის წინ დამჭირდა საზღვარგარეთ გასაგზავნად იქაურ მაგისტრატურაზე საბუთების შეტანისთვის..
ნუ რათქმაუნდა დიპლომი არ მომცეს, წიპა დანართი არის თავიდან გასაკეთებელი თანამედროვე მოთხოვნების მიხედვით და სანამ არ დამზადდება ცალკე დიპლომს ვერ მოგცემთო :მად: კიდე კაი ცნობა გამოვართვი რომ ნამდვილად აქ ვსწავლობდი, დავამთავრე და რამე.. და გავგზავნე ეგ..
ეხლა ისევ იჩითებოდა მსგავსი პონტი და ჯერ კიდევ არ დაუმზადებიათ ეგ დედააფეთქებული დანართი, არადა 15-ჯერ დავურეკე და 7-ჯერ მივედი...
პახოდუ თსუ-შიც მეთქი ახალ დანართს ავიღებ და იქაც უკვე თითქმის თვე გავიდა და ჯერ არაფერი...

ჰოდა დედლაინიც გავმაზე... ფუუ მე ამათი ბიუროკრატი დედები x(


4. იაპონია

ქვეყანა რომელიც მიყვარს (მართალია ინგლისის მერე, მაგრამ ამას პრინციპული მნიშვნელობა არა აქვს) და რომელიც ასე უიღბლო ადგილას მდებარეობს, ჩვენი არ იყოს.. თუმცა საქართველო თუ პოლიტიკურ პონტშია ცუდად, ისინი ოთხი ტექტონიკური ფილას გადაკვეთის წერტილში არიან და მიწისძვრები და ცუნამები გამოწერილი აქვთ :(
15 ათასი მკვდარი და კიდევ კაცმა არ იცის რამდენი დაზარალდება რადიაციისგან :(

დღეს ვიყავით იაპონიის საელჩოსთან თანაგრძნობის გამოსახატად, სანთლები, პლაკატები და ა.შ. სულ ესაა, რაც შეგვიძლია გავაკეთოთ, სხვა სამწუხაროდ არაფერი...


5. მე

მეც რა იდიოტი ვარ რა.. ვერ ვეშვები ამ ფეისბუქზე შემოწმებას ყოველ 2 წუთში თუკი ნეტში ვარ.. და მერე კიდევ უფრო ვიგრუზები და მერე კიდევ უფრო მახსენდება და ვაბშე რა...
ხანდახან მინდა რომ პერმანენტული ამნეზია დამემართოს და საერთოდ დავივიწყო ყველაფერი.
მარა არა მგონია ამისაგან რაიმე კარგი გამოვიდეს. უფრო პირიქით.. :|
ბოლო-ბოლო ეს ყველაფერია რაც ჩემს "მე"-ს აყალიბებს.. თუმცა კი მის გარეშე ალბათ უფრო პოხუისტი "მე" მექნებოდა :D


ასე რომ, წავალ ახლა, ნორვეგიულ თრეშ-ჰორორს ჩავუჯდები და შემდეგ მიუხედავად ყველაფრისა გამოვიძინებ, ნუ, ყოველ შემთხვევაში ვეცდები მაინც...

და მინდა იმედი დავიტოვო, რომ შემდეგ კვირას უკვე პოზიტივებზეც მომინდება პოსტის დაწერა :)

სმაილები ჩემს ბლოგზე :)

დღეს როგორც იქნა გადავდე გვერდზე სიზარმაცე და სმაილები დავუმატე როგრც პოსტებს, ასევე კომენტებს.. ;;)

სამწუხაროდ ეს მხოლოდ Yahoo-ს სმაილებია, რომლებიც დიდად არ მომწონს. თუმცა სხვა რა გზაა :)


ასე რომ დღეიდან ემოციებს მარტივად და მრავალფეროვნად გამოვხატავ :D



კსტაწი, ჩემი ძველი პოსტი სმაილების წარმოშობის და ისტორიის შესახებ :)

Malinconia

დღეს მთელი დღე წვიმა და უზროდ ერთფეროვანი, მოწყენილი დღე იყო. და უკვე დღეებია ასე გრძელდება.. უფრო სწორად, დღეები კი არა კარგი თვეებიც იქნება კარგად რომ დავფიქრდე (ერთფეროვნების ამბავში რასაკვირველია) :|

დამღლელია ეს რაღაცის მოლოდინი და ყველაფერი რომ უფერულდება მის ფონზე და რაღაცნაირად აზრი ეკარგება.. ნუ, ცოტათი საინტერესო სამუშაო მაინც რომ მქონდეს კიდევ რაღაცნაირად კომპენსირებას გაუკეთებდა, მაგრამ დიდი ხანია სამსახურში არაფერი ჩემთვის ახალი და საინტერესო აღარაა. ალბათ არ უნდა ვფიქრობდე ესე, საქმეს ნოვატორულად და რაღაც წინასწარგანზხარული მიზანდასახულობით უნდა ვეკიდებოდე, მაგრამ არ გამომდის... უფრო სწორად, არც ვცდილობ. მაგრამ რომც ვეცადო მაინც არ გამოვა, საკუთარ თავს საკმაოდ ვიცნობ..

"აი იქით კვირში აუცილებლად..", "აი ცოტა დათბება და..", "ამ წყეულ პროექტსაც მოვრჩები და მერე.." და იტოგში არაფერიც არ გამოდის... დაჟე ვარჯიშზეც არ წავსულვარ უკვე რამდენი ხანია, იმ ავარიის მერე. ნუ ეგ სულ მთლად ჩემი ბრალი არაა, მაგრამ მაინც..

ცვლილებები ყოველთვის უარესისკენაა მიმართული, 99% მაინც.. შეჩვეული, უკვე გარკვეულწილად დალაგებული სამყარო, მოვლენების შენეული წესრიგი იცვლება და ყველაფერს თავიდან უნდა შეეგუო და შენზე მოირგო.. ეს არასოდეს არ ამარტივებს ცხოვრებას, პირიქით.. და ადამიანს ისღა დარჩენია მორიგი ცვლილების იმედზე იყოს, რომ ამჯერად მაინც რაიმე კარგი გამოვა აქედან :)

ვგრძნობ, რომ რაღაც გაუცნობიერებელი ხდება ან უნდა მოხდეს სადაცაა..

მომბეზრდა ყველაფერი..

დღეს, ოფისიდან რომ გამოვედი, უცებ ისე მომინდა სიგარეტის მოწევა, კინაღამ უახლოეს მაღაზიაში გავიქეცი რომ მეყიდა :D საბედნიეროდ (ანდა საუბედუროდ) ეს ცდუნება დავძლიე და ჩაშხამებულ გუნებაზე წამოვხეტიალდი სახლში.. უკვე თითქმის ერთი წელია, რაც არამწეველი და მაშასადამე ჯანმრთელი, ბედნიერი და სხვა ვეგან-სთრეითეჯული აბდაუბდა ვარ, და წესით უნდა მეამაყებოდეს ლოლ...

როგორც დიდი ზ იტყოდა, რა მნიშვნელობა აქვს, მაინც ყველა მოვკვდებით ^^

თუმცა, მაინც time is on my side :)

How to Fight Loneliness

Hello darkness, my old friend,
I've come to talk with you again...

Renovatio

ენდი

15 წუთით ეს სამყარო ჩემია!!

Final Fantasy

Which Final Fantasy Character Are You?

ჩემი ჭიქა გამიტყდა :( :( :(

გუშინ ვრეცხავდი და იატაკზე დამივარდა :(

არადა როგორ მევასებოდა.. ბლინ.. :|

როგორ უნდა დავკლათ და ვაწამოთ წითელი პიტაჰაია

ერთ-ერთ წინა პოსტში ვწერდი "ყვითელ პიტაჰაიაზე", რომელიც ადრე გუდვილში ვნახე და კინაღამ ვიყიდე კიდეც :)

რამდენიმე ხნის მერე ზიკიმ მიყიდა "წითელი ჰიტაჰაია" (ყვითელი ვერ ნახა <3 ჰოდა მეც გავსინჯე :v რომ ვთქვა რაიმე განსაკურებულად გემრიელობა იყო მეთქი, მოვიტყუები.. თუმცა ნამდვილად ეგზოტიკური ვეშია.. ესეც დაპირებისამებრ საწყალი პიტაჰაიას დაკვლის და კანიბალიზმის სურათები 3:)






:D

Light & Magic (Draft 7/4/09)

დილით ვიღვიძებ და ვხვდები რომ დღეს შაბათია და რაიმე სასწრაფო საქმე არ მაქვს... არც მაინცდამაინც 9ის ნახევარზე ასადგომი და სამსახურში წასასვლელი.. ასე რომ არ იქნება არავითარი მაღვიძარას ზარის ხმა და უსიამოვნო მოლოდინი, რომ უნდა ადგე, ჩაიცვა, პირი დაიბანო, რამე სწრაფად ჭამო და უხალისოდ წახვიდე ოფისში... კააშმარ :vis:

ასე რომ

და გამახსენდა რომ დღეს დილით ზიკი ქობულეთში მიდის.. :)


ხო, სხვათა შორის ამას წინად ჯეოროკზე მომდის PM, წიპა "ნიკ შენი მობილი მომწერე, მე ნომერი შევცვალე და აღარ მახსოვს".. უზერს ვუყურებ და მაჩვი! უცებვე თავში გამიელვა ჩვენმა ყველა ერთად დალევამ და ა.შ. რაღათქმაუნდა მაშვისვე სახელგანთქმული "კრიშით"... თან პახოდუ დიდი ხანია რაც არ მინახია ტიპი..
იასნა მივწერე ნომერი და მეორე დღეს ეგრევე ზარი რომ რავა ხარ, სად ხარ შე არამზადავ დაკარგული და მსგავსი სტანდარტული ფრაზები :)
რაც ყველაზე ძაან გამიხარდა (ნუ თავად მაჩვის გამოჩენას არ ვთვლი) არის რომ მისი "კრიშა" ისევ ღიაა :ბის: თუმცა რაღათქმაუნდა ყველასთვის არა ;)

მოკლედ, სანამ მეც შვებულებას ავიღებ და ზღვისკენ მოვხევ, ერთი მაგარი პიანკა უნდა ავწიოთ უეჭველი :)))

დავიწყებული Draft პოსტები

დღეს რატომღაც გადავწყვიტე რომ "არქეოლოგიით" დავკავდე და ოდესღაც აკრეფილ და მერე რატომღაც გამოუქვეყნებელ პოსტებს კოსმეტიკური რემონტი ჩავუტარო და დღის სინათლე ვანახო :D

Ruby Tuesday

ნეტა ვინ თქვა, რომ ორშაბათი ყველაზე ცუდი დღეა კვირის განმავლობაში?
მე იგივეს ვიტყოდი სამშაბათზეც :))
უფრო ზუსტად კი ყველა იმ დღეზე, როდესაც იძულებული ხარ გააკეთო ის რაც არ გინდა და არ გსიამოვნებს..

თუმცა გუშინაც არანაკლები უაზრო დღე იყო...
ჯერ იყო და სამსახურში დილით რაღაც იდიოტობა საქმეები გავაკეთე, მერე კი რამოდენიმე საათი უსაქმოდ ვიჯექი და ინეტში დავხეტიალებდი (სხვათა შორის ამ ხეტიალის დროს გადმოვწერე სთარ ვორსის სიუჟეტზე აგებული სტრატეგიული ვიდეოთამაში, რომელსაც უახლოეს მომავალში დავაყენებ და ვითამაშებ :P).

მერე ზიკის მივეკონტაქტე და სამუშაო დროის დამთავრების შემდეგ წავედით მაკდონალდსში, როგორც გამოირკვა სულ ტყუილად, რადგანაც მგონი 10 კილომეტრის რადისუში რაც იდიოტი იყო, ყველამ იქ მოიყარა თავი და დასაჯდომ ადგილებზე რომ არაფერი ვთქვა, სალაროებთან გრანდიოზული რიგები იდგა.. ამიტომ წავხეტიალდით ჩინურ რესტორანში (თუ რაცაა) და ვჭამეთ რაღაც აბორიგენული კერძი.. წიპა მოთუშული ძროხის ხორცი ანანასით და რაღაცნაირი სოუსით... ხორცი თავისთავად კარგი იყო, თუნცა იმავეს ვერ ვიტყვი სოუსზე, რომელიც ჩინური ტრადიციებისდა მიხედვით (:D) იყო ბლანტი, ტკბილი და ისეთ შეგრძნებას იწვევდა თითქოს მურაბიან ხორცს ვჭამდი :)) აი არ მიყვარს ეს სვით და ბითერსვით ვეშები და მომკალით :უსერ:



მერე წავედით გუდვილში, სადაც მინდოდა მეყიდა რაიმე ეგზოტიკური ხილი. საუბედუროდ არჩევანი დიდი არ იყო და მანგოების და რაღაცეების ყიდვა არ მომინდა.. მერე უცებ დავინახე ძალიან სტრანნი ვეში სახელად "ყვითელი პიტაჰაია", რომლიც ყიდვაც დიდი განსჯის შემდეგ გადავდე იმ დრომდე, სანამ არ დავადგენდი რა იყო და როგორ იჭმეოდა (btw დღეს დავსერჩე და კაქტუსისმაგვარი რაღაცის ნაყოფი აღმოჩნდა).



მერე მეგობარმა დამირეკა და საკმაოდ დიდხანს ველოდე, იმიტომ, რომ იმ დეგენერატს (მიუხედავად იმისა რომ სამჯერ გავუმეორე) ეგონა რომ დიღმის გუდვილში ვიყავით :) მოკლედ როდესაც შეცდომა გაირკვა, დავიკიდე და წამოვედი სახლში, სადაც რამდენიმე ხანი ჩემთვის წყნარად ვიჯექი და რაღაცას ნიტო ვკითხულობდი, ნიტო ვუყურებდი.

ის იყო დაძინება გადავწყვიტე, რომ მეორე დეგენერატმა მეგობარმა დამირეკა და მთხოვა მივსულიყავი ბაფალოში, ოღონდ მიზეზი არ მითხრა, მერე გეტყვიო.. რათქმაუნდა ეშმაკებთან გავგზავნე, მარა მეთქი ოკ და წავედი.. მიუხედავად აშკარად მანიაკი ტაქსისტისა და არანაკლებ მანიაკი ადგილობრივი "სთრით რეისერებისა", რაოდენ საკვირველიც არ უნდა იყოს მშვიდობით მივედი. და რაღათქმაუნდა რაღაც უაზრობაზე მეძახდნენ და ა.შ., მარა ეგ უკვე საინტერესო არ არის :)

მერე მოვედი სახლში და ასე დილის 7 საათამდე ვკითხულობდი "გრაფ მონტე-კრისტო"-ს და ვუყურებდი რაღაც კიბერ-გოთურ ფილმს, რომლის შინაარსიც არ მახსოვს იმიტომ, რომ დამეძინა.

დღეს გავიღვიძე ასე 11-ის ნახევარზე და გამახსებდა რომ გუშინაც დავაგვიანე სამსახურში :|
კიდევ კარგი, რომ ფაქტიურად თავისუფალ გრაფიკზე ვარ და დიდ პრობლემებს არ მიქმნის დაგვიანება.. მარა მაინც..
და ახლა ველოდები ძალიან საზიზღარი სამუშაოს მასალების გამოგზავნას, რომელიც უნდა დავამუშავო და ასევე საშინელება რაღაცეები გავაკეთო :ჩამოხრჩობა:

არადა ისე მეძინება, რომ სამმა ჭიქა ყავამაც ვერ მიშველა და ყველაფერი მეზარება...

არა რა, Life is pain, როგორც ამბობენ იმოები :გიგი:

	The Rolling Stones - Ruby Tuesday .mp3
	Found at bee mp3 search engine

***

ეს რამდენიმე კვირაა რაღაცეების დაწერა მინდა ბლოგზე... პრინციპში ვიცი რისიც, მარა რაღაც თავი ვერ მოვაბი.. მეზარება...

რა უსაქმური ვარ :vis:

Plants & Flowers :P

ჩემი საწყალი მობილით გადაღებული ვეშები :D

განახლებები ბლოგზე

ერთ დღესაც, როდესაც მზე ანათებდა, ჩიტები გალობდნენ, ტემპერატურა 18 გრადუსი ცელსიუსით, ფარდობითი ტენიანობა 78%, ხოლო პოლიტიკური სიტუაცია ისევ ისეთი ქაქი იყო, გავხსენი ოპერა, მაუსის კურსორი Speed Dial-ის მე-9 ტაბს მივაკლიკე და ბლოგზე შემოვედი....

და მიუხედავად იმისა, რომ ზოგადსაკაცობრიო ფასეულობების მიხედვით საკუთარ ბლოგზე ცუდი არ უნდა ილაპარაკო, მივხვდი რომ ძალიან სტანდარტულ-მოუხერხებელ და ასე ვთქვათ უაზრო დიზაინს ვათვალიერებდი.. :|

რატომ არ დებენ ნორმალური თემფლეითებს Default-ებში ნამდვილად ვერ ვხვდბი, მარა ეს ცალკე საკითხია და აქ ნამდვილად არ ვაპირებ მასზე წერას..

მოკლედ, ბევრი ვიფიქრე თუ ცოტა გადავწყვიტე ახალი დიზაინის მოძებნა და მორგება ბლოგსა ზედა :)

ასე, რომ Searching -> Testing -> Searching -> Testing -> Searching -> Testing -> Testing -> Done (იმედია მალე :))

სათაურისპონტირაღაცა

როგორც ბუმბერაზი კლასიკოსები კიარადა ნატოშა წერს თავის ბლოგზე: "ნებისმიერი ბლოგერი დამეთანხმება, რომ მოდის პერიოდი, როდესაც არ გეწერინება პრინციპულად და ასეთ დროს, პოსტები უნდა “მოიგონო” რომ განახლების სიხშირე არ დავარდეს.. არადა, ნუ არ გეწერინება და ძალაა?".. ფაქტიურად მასეთი პერიოდი მაქვს ზუსტად ახლა მეც.. ტოესწ არასოდეს არ ვყოფილვარ ე.წ. აქტიური ბლოგერი და პრინციპში არც ვაპირებ როდისმე ვიყო.... უბრალოდ ხანდახან მიჩნდება სურვილი რომ რაიმე სიჭკვიანე ან სისულელე დავწერო აქ და მერე ხალხმა ნახოს და მაგინოს... :D ნუ ან არ მაგინოს, არ აქვს ამას არსებითი მნიშვნელობა, საქმე ისაა რომ გარკვეულწილად კმაყოფილდება თვითგამოხატვისა და წიპა "ჩემი სათქმელი ვიღაცას მაინც გავაგონე" ამბიცია თუ პრეტენზია... ჰოდა ეს ბოლო ხანებია და ეგეც კი დავიკიდე...

ჯერ იყო და ვაპირებდი ახალი წლის დღეებში რასაც ვაკეთებდი ის პონტები და სიტუაციები დამეწერა, ნუ გასაგებია რომ ნორმალურ ადამიანს წესით და კანონით არ უნდა აინტერესებდეს მაგალითად რას სვამდა ვიღაც მისთვის უცნობი ტიპი როდესაც საათი 12-ს უკაკუნებდა და მეზობლის ბავშვები ფერიერვერკებს უშვებდნენ ან დილის 7 საათზე როგორ მიფოფხავდა გაგლეჯილი მთვრალი მეზობელი სადარბაზოს კიბეებზე რომ სახლში ასული ლოგინზე გაუხდელად დაგდებულიყო და ასეთი საშინელებები, მარა უბრალოდ იმდენ სხვადასხვა ადგილას, სიტუაციაში და სასტავში მოვხვდი და თანაც არა-წინასწარგანზრახვით და იმდენად კომიკურ-აბსურდული რამეები ხდებოდა, რომ მომინდა მაინც დამეწერა...
თუმცა ეს იყო რაღაც სურვილისნაირი, რომლის რეალობაში განხორციელებაც ძალიან ძნელი კიარადა შეუძლებელი აღმოჩნდა :D ყოველთვის როდესაც ვთქვი, რომ აი ვსო ეხლა ვჯდები და ვწერ და ა.შ., ან დამეზარა, ან არ მქონდა მაგის ნერვები, ან... და ა.შ. ნუ ერთი რაც მოვახერხე ეს ყველაფერი ჩავწერე მობილურში საუნდ რექორდერით, ისიც ალბათ არ მეძინებოდა და საქმე არ მქონდა არ ვიცი ნამდვილად :მხრებისაჩეჩვისსმაილიკი: და ვაბშე რა ეშმაკად მინდა დღესაც წარმოდგენა არა მაქვს :)

მერე რაღაც 2 პოსტი გავაკეთე ისიც რაღაც "მეჟდუპროჩიმ" თემებზე და სულ ეგ იყო.. ეს კი არა და დღემდე დრაფტად მაქვს დამახსოვრებული ჩემი ერთი ძველი ფორუმული სტატიის (თუ რაცაა) ტექსტი ქართულ ინტერნეტ-სლენგზე, რომელსაც ცოტა გადაკეთებას და აქ დადებას ვუპირებდი (თუ ვუპირებ) და დამეზარა და ვაბშემც რა... იტოგში დარჩა ესე ცა და მიწას შორის გამოკიდებულივით :|

მოკლედ, დავუბრუნდეთ პირველ წინადადებას და აი არ იპოსტება და **** თუ გინდა :user:

დღეს ერთ-ერთ ფორუმზე ვნახე Echo & the Bunnymen-ის თემა და გამახსენდა The Killing Moon და გამახსენდა დონი დარქო.. და ეხლა დებილივით ვზივარ და საუნდტრეკებს ვუსმენ :))


მარა ბლოგზე რატომ ვპოსტავ ნამდვილად ვერ ვხვდები... :X